Miscellanea

Robert C. Swanton, Peter Johnson, Thomas Round, Jane Warwick, Helen Jones, Harpal Kumar, Wei Liang, Rebecca Smittenaar, Richard D. Neal, Peter Sasieni

The Francis Crick Institute and University College London Cancer Institute, London, United Kingdom, School of Cancer Sciences, Southampton, United Kingdom, King’s College London, London, United Kingdom, Queen Mary University of London, London, United Kingdom, EMS Healthcare, Cheshire, United Kingdom, GRAIL Bio UK, Ltd., London, United Kingdom, University of Exeter Medical School, Exeter, United Kingdom

W badaniu NHS‑Galleri oceniono zastosowanie testu do wczesnego wykrywania wielu nowotworów (MCED), polegającego na wykrywaniu krążącego wolnego DNA we krwi,  w corocznych badaniach przesiewowych u bezobjawowych osób w wieku 50–79 lat. Wykazano, że choć nie osiągnięto głównego punktu końcowego w postaci zmniejszenia liczby wykrytych nowotworów w stadium III/IV, to zaobserwowano znamienne korzyści kliniczne. Test znacząco zwiększył liczbę nowotworów wykrywanych we wczesnych stadiach oraz zmniejszył liczbę zaawansowanych nowotworów w stadium IV i rozpoznań w trybie pilnym. Jednocześnie ograniczył liczbę nowotworów wykrywanych dopiero na etapie objawowym. Profil bezpieczeństwa był korzystny, a skuteczność diagnostyczna wysoka. Wyniki sugerują, że włączenie MCED do programów badań przesiewowych może przyczynić się do wcześniejszego wykrywania nowotworów i poprawy wyników leczenia.

Mark D. Orland, Aashray Mandala, Serhan Unlu, Felipe de Almeida Sartori, Nandini Rajaram Siva, Asfand Yar Cheema, Carmelo Gurnari, Atsushi Marumo, Zachary Brady, Valeria Visconte, Jaroslaw P. Maciejewski

Department of Hematology and Medical Oncology, Taussig Cancer Institute, Cleveland Clinic, Cleveland, OH, Cleveland Clinic, Cleveland, OH, Taussig Cancer Institute, Cleveland Clinic, Cleveland, OH, Taussig Cancer Institute – Cleveland Clinic, Cleveland, OH, Cleveland Clinic Lerner Research Institute, Cleveland, OH

Agoniści receptora GLP-1 (GLP-1RA) to leki o działaniu wielokierunkowym, pierwotnie opracowane z myślą o cukrzycy, wykazują korzystny wpływ również u chorych z otyłością i w chorobach układu krążenia. Biorąc pod uwagę szybko rosnące zastosowanie terapeutyczne tych leków oraz pojawiające się dane przedkliniczne sugerujące ich działanie immunomodulujące, oceniono, czy stosowanie GLP-1RA po rozpoznaniu nowotworu wiąże się ze zmianą ryzyka progresji choroby do postaci rozsianej. W analizie danych z TriNetX wykazano, że stosowanie agonistów receptora GLP 1 po rozpoznaniu nowotworu może wiązać się ze spowolnieniem progresji do stadium rozsiewu w wielu typach nowotworów litych, szczególnie w raku płuca, piersi, jelita grubego i wątroby. Nie odnotowano przy tym zwiększonego ryzyka działań niepożądanych w porównaniu z grupą kontrolną. Dodatkowo wyższa ekspresja receptora GLP 1 w guzach korelowała z dłuższym przeżyciem całkowitym. Wyniki sugerują potencjalne działanie przeciwnowotworowe tej klasy leków, jednak wymagają potwierdzenia w badaniach prospektywnych i mechanistycznych.

Viraj R. Shah, Shivam Singh, Nandhini Iyer, Divya Samat, Tarek Nahle, Harikrishnan Hyma Kunhiraman, Avirup Guha

Division of Cardiology, Department of Medicine, Medical College of Georgia at Augusta University, Augusta, GA, Tower Health Reading Hospital, West Reading, PA, Loyola University Health System, MacNeal Hospital, Berwyn, IL, Cardio-Oncology Program, Medical College of Georgia at Augusta University, Augusta, GA, Department of Medicine, Division of Cardiology, Medical College of Georgia at Augusta University, Augusta, GA

Nowe leki obniżające stężenie glukozy mogą wpływać na ryzyko zachorowania na nowotwory u chorych z cukrzycą typu 2 (T2DM). Chociaż oceniono już kilku agonistów receptora GLP-1, dane dotyczące tirzepatydu, podwójnego agonisty GLP-1/GIP o udowodnionych korzyściach kardiometabolicznych, pozostają ograniczone. Oceniono porównawcze ryzyko wystąpienia nowotworów oraz umieralności z jakiejkolwiek przyczyny wśród chorych na T2DM leczonych tirzepatydem w porównaniu z metforminą lub insuliną. W retrospektywnej analizie danych z TriNetX wykazano, że stosowanie tirzepatydu u chorych na T2DM wiąże się z niższym ryzykiem wystąpienia wielu nowotworów oraz niższą umieralnością w porównaniu do leczonych insuliną i metforminą. Szczególnie wyraźne było zmniejszenie ryzyka wybranych nowotworów, takich jak rak płuca, trzustki czy piersi, przy czym dla innych ocenianych typów nie obserwowano znamiennych różnic. Jednocześnie tirzepatyd wiązał się ze znaczącym obniżeniem całkowitej umieralności porównaniu z oboma lekami. Wyniki sugerują potencjalne korzyści onkologiczne tego leczenia metabolicznego, jednak wymagają potwierdzenia w badaniach prospektywnych oraz oceniających mechanizmy działania.

Rahul Winayak, Xinran Qi, Ali Moradi, Hedyeh Ebrahimi, Antonio Cruz Gomes, Miguel Zugman, Salvador Jaime-Casas, Xiaochen Li, Tanya B. Dorff, Joann Hsu, Alex Chehrazi-Raffle, Motomichi Takahashi, Kentaro Oka, Seiya Higashi, Peter P. Lee, Thomas P. Parks, Jennifer Karmouch, Robert R. Jenq, Sumanta K. Pal, Nazli Dizman

City of Hope Comprehensive Cancer Center, Duarte, CA, Beth Israel Deaconess Medical Center, Boston, MA, Miyarisan Pharmaceutical Co., Ltd., Saitama, Japan, Osel Inc., Mountain View, CA, The University of Texas MD Anderson Cancer Center, Houston, TX

Lek biologiczny CBM588, oparty na szczepie Clostridium butyricum, wykazał oznaki zwiększonej aktywności klinicznej w połączeniu z lekami z grupy inhibitorów kontroli immunologicznej stosowanymi w leczeniu pierwszej linii w dwóch randomizowanych badaniach klinicznych I fazy u chorych na rozsianego raka nerki (mRCC), jednak wpływ dysbiozy mikrobiologicznej na korzyści płynące ze stosowania preparatu CBM588 pozostaje niejasny. Oceniono wartość rokowniczą i predykcyjną dysbiozy mikrobiologicznej w kontekście stosowania preparatu CBM588. Dodanie preparatu mikrobiotycznego CBM588 do immunoterapii pierwszej linii u chorych na mRCC znacząco zwiększył udział odpowiedzi (ORR) i wydłużył czas wolny od progresji (PFS) w porównaniu ze standardowym leczeniem. Największe korzyści obserwowano u chorych z dysbiozą mikrobiomu, co wskazuje na potencjalną wartość TOPOSCORE (wskaźnika dysbiozy metagenomicznej w kale) jako biomarkera predykcyjnego. Wyniki sugerują istotną rolę mikrobiomu w modulacji skuteczności immunoterapii. Planowane jest badanie III fazy BIOFRONT z grupą kontrolną otrzymującą placebo celem oceny aktywności klinicznej preparatu CBM588.

Yan Xu, Xiaoxing Gao, Chen Wei, Zhimin Zeng, Junzhen Gao, Xiaoling Yang, Xiao-Yian Liu, Qing Zhou, Ruxuan Chen, Xiaoyan Si, Hanping Wang, Jing Zhao, Minjiang Chen, Wei Zhong, Junping Zhang, Anwen Liu, Hui Huang, Mengzhao Wang

Peking Union Medical College Hospital, Beijing, China, Department of Respiratory and Critical Care Medicine, Peking Union Medical College Hospital, Chinese Academy of Medical Sciences & Peking Union Medical College, Beijing, China, Center for Health Policy and Health Economics, National Infrastructures for Translational Medicine, Institute of Clinical Medicine, Peking Union Medical College Hospital, Chinese Academy of Medical Sciences and Peking Union Medical College, Beijing, China, Department of Oncology, the second affiliated hospital of Nanchang University, Nanchang, Jiangxi, China, Affiliated Hospital of Inner Mongolia Medical University, Hohhot, China, Shanxi Bethune Hospital, Shanxi Academy of Medical Sciences, Tongji Shanxi Hospital, Third Hospital of Shanxi Medical University, Taiyuan, China, Department of Respiratory and Critical Care Medicine, Peking Union Medical College Hospital, ,Chinese Academy of Medical Sciences and Peking Union Medical College, Beijing, China, Department of Respiratory Medicine, Peking Union Medical College Hospital, Chinese Academy of Medical Science, Beijing, China, Department of Thoracic Oncology, Cancer Center, Shanxi Bethune Hospital, Shanxi Academy of Medical Sciences, Tongji Shanxi Hospital, Third Hospital of Shanxi Medical University, Taiyuan, China, Oncology Department, The Second Affiliated Hospital of Nanchang University, Nanchang, Jiangxi, China

Zapalenie płuc wywołane przez inhibitory punktów kontrolnych (CIP) stanowi istotne powikłanie podczas leczenia inhibitorami punktów kontrolnych (ICI). Ciężkie CIP jest potencjalnie zagrażającym życiu zdarzeniem niepożądanym o podłożu immunologicznym (irAE), a dane z badań klinicznych, które mogłyby stanowić wytyczne dotyczące postępowania terapeutycznego, są ograniczone. Ruksolitynib, selektywny inhibitor JAK1/2, skutecznie łagodzi zespół uwalniania cytokin i wykazuje znaczące działanie przeciwzwłóknieniowe w płucach myszy w modelu BLM. Przeprowadzono wieloośrodkowe, zainicjowane przez badaczy, otwarte, randomizowane badanie kontrolowane II fazy w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania ruksolitynibu w leczeniu uzupełniającym u chorych z ciężkim CIP leczonych kortykosteroidami. Dodanie ruksolitynibu do standardowego leczenia glikokortykoidami u chorych z ciężkim CIP zwiększa udział poprawy klinicznej i pozwala szybciej zmniejszyć dawkę steroidów. Chorzy leczeni w sposób skojarzony częściej osiągali poprawę do łagodnego stopnia choroby w ciągu 8 tygodni, a efekt ten był widoczny już we wczesnych etapach leczenia. Nie odnotowano znamiennych różnic w częstości działań niepożądanych pomiędzy grupami, choć obserwowano zakażenia w obu ramionach. Wyniki sugerują, że ruksolitynib może być skuteczną i bezpieczną opcją wspomagającą leczenie ciężkiego CIP.

Nandini S. Menon, Vanita Noronha, Minit J. Shah, Aparna Sharma, Prabhat S. Malik, Anuj Gupta, Akhil Kapoor, Sharvari Gaikwad, Alok Goel, Ankush Shetake, Supriya Goud, Sucheta B. More, Akanksha Yadav, Srushti Shah, Kavita P. Nawale, Rajiv K. Kaushal, Omshree Shetty, Amit Janu, Trupti Pai, Kumar Prabhash

Tata Memorial Hospital, Tata Memorial Centre, Homi Bhabha National Institute, Mumbai, Maharashtra, India, Department of Medical Oncology, All India Institute of Medical Sciences, New Delhi, India, All India Institute of Medical Sciences (AIIMS) Delhi, New Delhi, India, Mahamana Pandit Madan Mohan Malviya Cancer Centre and Homi Bhabha Cancer Hospital, Tata Memorial Centre, Varanasi, India, Tata Memorial Hospital, Tata Memorial Centre, Mumbai, Maharashtra, India, Homi Bhabha Cancer Hospital, Sangrur, Sangrur, India, Tata Memorial Centre, Mumbai, India, Tata Memorial Hospital, Mumbai, India, Tata Memorial Hospital, Tata Memorial Centre, Mumbai, India, Tata Memorial Hospital, Tata Memorial Centre, Homi Bhabha National Institute, Mumbai, India, Tata Memorial Centre, Mumbai, Maharashtra, India

Pembrolizumab w połączeniu z dwulekową chemioterapią zawierająca pochodną platyny stanowi standardowe leczenie zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) bez wykrywalnych zmian genomowych (AGA). Dostęp do pembrolizumabu i innych inhibitorów punktów kontrolnych układu odpornościowego (ICI) jest ograniczony ze względu na ich koszt. Istnieją dowody sugerujące, że ICI są skuteczne w mniejszych dawkach. Skuteczność niskich dawek pembrolizumabu i niwolumabu wykazano w badaniach III fazy w innych wskazaniach. Nie ma danych z badań z randomizacją dotyczących niskich dawek pembrolizumabu u chorych na zaawansowanego NSCLC.W badaniu III fazy wykazano, że dodanie niskiej dawki pembrolizumabu (50 mg) do chemioterapii z udziałem pochodnej platyny u chorych na zaawansowanego NSCLC znamiennie wydłuża przeżycie całkowite oraz przeżycie wolne od progresji w porównaniu do wyłącznej chemioterapii. Korzyść kliniczna była wyraźna mimo zastosowania znacznie niższej dawki leku immunologicznego, co może mieć znaczenie w warunkach ograniczonych zasobów. Profil bezpieczeństwa był akceptowalny. Wyniki sugerują, że pembrolizumab w niskiej dawce może stanowić skuteczną i bardziej dostępną opcję terapeutyczną w tej grupie chorych.

Nam Nguyen-Hoang, Joseph M. Unger, Amy K. Darke, Michael J. Fisch, Norah L. Henry, Dawn L. Hershman, Meghna S. Trivedi, Daniel L. Hertz

University of Michigan, College of Pharmacy, Ann Arbor, MI, Fred Hutchinson Cancer Center, Seattle, WA, SWOG Statistics and Data Management Center, Fred Hutchinson Cancer Center, Seattle, WA, The University of Texas MD Anderson Cancer Center, Carelon Medical Benefits Management, Houston, TX, University of Michigan Rogel Cancer Center, Ann Arbor, MI, Herbert Irving Comprehensive Cancer Center, Columbia University Irving Medical Center, New York, NY, Herbert Irving Comprehensive Cancer Center, Columbia University Medical Center, New York, NY, University of Michigan College of Pharmacy, Ann Arbor, MI

Neuropatia obwodowa wywołana taksoidami (TIPN) dotyka nawet 70% chorych leczonych taksoidami i może prowadzić do upośledzenia funkcji, obniżenia jakości życia oraz przerwania leczenia. Nie ma sprawdzonych strategii zapobiegania TIPN. Niedobór witaminy D jest czynnikiem modyfikowalnym, który powiązano ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia TIPN u chorych na raka piersi leczonych paklitakselem. W dużym, wieloośrodkowym, prospektywnym badaniu SWOG S1714 oceniono związek pomiędzy wyjściowym stężeniem witaminy D a TIPN u chorych otrzymujących leczenie z udziałem taksoidów. Wykazano, że niedobór witaminy D u chorych rozpoczynających leczenie taksoidami wiąże się ze znamiennie wyższym ryzykiem oraz większym nasileniem neuropatii obwodowej. Chorzy z niskim stężeniem witaminy D częściej doświadczali objawów TIPN oraz większego pogorszenia funkcji czuciowych w trakcie leczenia. Stężenie witaminy D może stanowić modyfikowalny czynnik ryzyka tego powikłania. Istnieje potrzeba dalszych badań oceniających suplementację witaminy D jako potencjalną strategię zapobiegania neuropatii związanej z taksoidami.

Ian Kleckner, Po-Ju Lin, Hongying Sun, Chin-Shang Li, Umang Gada, Dee Murray, Thushini Manuweera, Amber Kleckner, Aruna C. Gowda, Natalya Greyz, Seema Harichand-Herdt, Arshin Sheybani, Nimish Mohile, Bryan A. Faller, Karen M. Mustian

University of Maryland Baltimore, Baltimore, MD, Department of Surgery, Division of Supportive Care in Cancer, University of Rochester Medical Center, Rochester, NY, Department of Surgery, Division of Supportive Care in Cancer and URCC NCORP Research Base, University of Rochester Medical Center, Rochester, NY, Wilmot Cancer Institute, University of Rochester Medical Center, Rochester, NY, University of Maryland, Baltimore, MD, Oncology Hematology Consult, New Albany, OH, The Permanente Medical Group, San Rafael, CA, Iowa-Wide Oncology Research Coalition NCORP (IWORC), Des Moines, IA, IWORC NCORP, Des Moines, IA, University of Rochester Medical Center, Rochester, NY, Missouri Baptist Medical Center, Saint Loius, MO

W badaniu II fazy wykazano, że sześciotygodniowy program ćwiczeń obejmujący marsz i trening oporowy może znamiennie zmniejszać objawy czuciowe neuropatii obwodowej wywołanej chemioterapią (CIPN). Poprawa była umiarkowana, ale klinicznie znacząca, natomiast wpływ na objawy ruchowe i całkowity wynik CIPN był niewielki. Korzyści z ćwiczeń pojawiały się stopniowo, stając się wyraźniejsze po około miesiącu trwania programu. Interwencja była dobrze tolerowana i możliwa do realizacji w warunkach domowych. Wyniki sugerują, że aktywność fizyczna może stanowić obiecującą, niefarmakologiczną strategię łagodzenia CIPN, wymagającą dalszego potwierdzenia w badaniach III fazy.

Sarbajit Mukherjee, Azza Sarfraz, Shree Rath, Sarah M. Abraham, Lydia Hodgson, Zouina Sarfraz, Sawyer Bawek, Fatma Nihan Akkoc Mustafayev, Khalid A. Qidwai, Kyaw L. Aung, Manmeet S. Ahluwalia

Miami Cancer Institute, Miami, FL, Baptist Health South Florida, Miami, FL, All India Institute of Medical Sciences, Bhubaneswar, Bhubaneswar, Bhubaneswar, India, Florida International University, Miami, FL, Miami Cancer Institute, Baptist Health South Florida, Miami, FL, Department of Hematology and Oncology, Cleveland Clinic Taussig Cancer Center, Cleveland, OH

Analiza abstraktów prezentowanych na konferencji ASCO w latach 2015–2025 wykazała, że udział kobiet w autorstwie badań III fazy dotyczących nowotworów litych stopniowo wzrasta, jednak nadal pozostaje nierównomierny. Kobiety częściej pełniły rolę pierwszych autorek niż autorów głównych, a prawdopodobieństwo zajmowania pozycji seniora było w ich przypadku znamiennie niższe. Reprezentacja kobiet różniła się także w zależności od typu nowotworu i regionu geograficznego, przy niższym udziale w badaniach dotyczących nowotworów przewodu pokarmowego oraz w krajach o niższych dochodach. Wyniki wskazują na postęp w zakresie równości płci, ale jednocześnie podkreślają utrzymujące się dysproporcje, szczególnie w najbardziej prestiżowych rolach naukowych.